Συνέντευξη στο texnesamynas.gr

07/03/2017



Μιλήστε μας για εσάς. Ποίος είναι ο Κωνσταντίνος Γανωτής ;


Δεν συνηθίζω να μιλάω για μένα, δεν είμαι καλός σε αυτό. Είναι η πρώτη φορά που δίνω και προσωπική συνέντευξη, οπότε ας είναι οι αναγνώστες σας επιεικείς μαζί μου.
Γεννήθηκα και ζω στη Θεσσαλονίκη. Έχω σπουδάσει κοινωνιολογία και εγκληματολογία. Ασχολούμαι με τις πολεμικές τέχνες από 6 χρονών, όταν γράφτηκα τότε σε μια σχολή Kung Fu της γειτονιάς μου κατενθουσιασμένος και έτοιμος να γίνω ένας μικρός Bruce Lee! (γελάει). Ασχολούμαι ασταμάτητα μέχρι σήμερα… και εντάξει… μπορώ να πω ότι κάτι έχω μάθει!
Διδάσκω στη Θεσσαλονίκη και προσπαθώ με τον καλύτερο τρόπο να μεταφέρω και να μεταδώσω όλα όσα γνωρίζω, με την επιθυμία να βγουν μαθητές πολλοί καλύτεροι από εμένα. Υπό αυτή την έννοια, θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο δάσκαλο, παρά μαχητή. Το όνειρό μου είναι να γίνω, αν θέλετε, ένας Cus DAmato και όχι ένας Mike Tyson. Οι πανεπιστημιακές μου γνώσεις και η θητεία μου στο στρατό ως έφεδρος αξιωματικός πιστεύω, ότι με βοήθησαν και με βοηθούν πολύ προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση.

Τι σας έκανε να ασχοληθείτε από τόση μικρή ηλικία με τις πολεμικές τέχνες ;


Θυμάμαι σαν τώρα…Έπαιζε στην τηλεόραση μια ταινία με τον Bruce Lee και μόλις την είδα, ρωτούσα τον πατέρα μου γι αυτόν, ήταν κάτι σαν είδωλο μαχητή για μένα. Το είχα συνδυάσει στη φαντασία μου και με την ιδέα του μαχητή άντρα, όπως παρουσιαζόταν στις ιστορίες για τον Μεγάλο Αλέξανδρο, τον Αχιλλέα και τον Λεωνίδα που μου διάβαζε η μητέρα μου σε εικονογραφημένα για μικρά παιδιά. Και καταλαβαίνετε…ένα μικρό παιδί λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό σύμφωνα με τα πρότυπα που δημιουργεί η κοινωνία, τα ΜΜΕ ακόμα και εκείνα τα κλασσικά εικονογραφημένα! (γελάει)
 Οι γονείς μου ήταν πολύ θετικοί στο να εγγραφώ σε μια σχολή Kung Fu προκειμένου να αποκτήσω πειθαρχία (ήμουν αρκετά ζωηρό παιδί), να γυμναστώ και να μάθω να αμύνομαι, αρκεί, βεβαίως, να διάβαζα πρώτα για το σχολείο. Και έτσι έγινε…



Έχετε σπουδάσει κοινωνιολογία με ειδικότητα στην εγκληματολογία . Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που οδηγεί σε αυτή την έξαρση της εγκληματικότητας ;

Κοιτάξτε, το θέμα της εγκληματικότητας σε επιστημονική βάση είναι περισσότερο πολύπλοκο απ’ όσο φαίνεται και οφείλουμε να βλέπουμε οι εγκληματολόγοι πέρα από τα προφανή.
Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις του εγκλήματος και το τι πιστεύει ο κόσμος γι αυτό, επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για μια κατ’ ανάγκη πραγματική εικόνα. Ένας πιο ασφαλής τρόπος προσέγγισης, είναι οι στατιστικές της αστυνομίας,  οι οποίες καταγράφουν αυξομειώσεις σε σχέση με το 2015 στην ελληνική επικράτεια. Σημειώνεται μετατόπιση στους λεγόμενους «εύκολους στόχους» ή στόχους «χαμηλού ρίσκου», καθώς οι ληστείες και κλοπές - διαρρήξεις σε στόχους «υψηλού ρίσκου» έχουν μειωθεί αισθητά. Έτσι, καταγράφονται λιγότερες ληστείες σε υποκαταστήματα Τραπεζών, ενώ περισσότερες σε οικίες, Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητα, με αρπαγές τσαντών και σε καταστήματα.
Εδώ, όμως, θα σας πω κάτι που ίσως φανεί παράξενο. Οι εγκληματολογικές στατιστικές είναι ίσως οι λιγότερο αξιόπιστες από όλες τις επίσημες στατιστικές που δημοσιεύονται σε σχέση με τα κοινωνικά θέματα. Και αυτό, γιατί περιλαμβάνονται μόνο τα περιστατικά που έχουν καταγραφεί από την αστυνομία. Υπάρχει αυτό που ονομάζουμε σκοτεινός αριθμός εγκλημάτων, που δεν κατάφεραν να περάσουν από το χωνί του κοινωνικού ελέγχου. Η πλειονότητα των εγκλημάτων, κυρίως μικροκλοπές δεν αναφέρονται ποτέ στην αστυνομία, κάποια περιστατικά πάλι δεν καταγράφονται, λόγω αμφιβολίας για την ακρίβεια της περιγραφής και πολλοί ακόμη λόγοι που δυσχεραίνουν την πλήρη καταγραφή. Οι έρευνες έχουν δείξει, ότι τα μισά τουλάχιστον από τα σοβαρά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων των βιασμών μετά βίας, της ληστείας και της επίθεσης μετά βίας (με σκοπό ένα σοβαρό τραυματισμό) δεν αναφέρονται στην αστυνομία. Η στατιστική υπηρεσία των ΗΠΑ διεξήγαγε μια έρευνα που έγινε γνωστή ως εθνική εγκληματολογική έρευνα, με συνεντεύξεις από 600.000 νοικοκυριά, από το 1973 και εξής. Η έρευνα επιβεβαίωσε, ότι μεγάλο μέρος σοβαρών εγκλημάτων δεν καταγγέλλονται. Στο ίδιο συμπέρασμα οδήγησαν και  οι Βρετανικές έρευνες εγκληματικότητας. Είναι, λοιπόν, δύσκολο να μιλήσουμε με ασφάλεια για την διακύμανση της εγκληματικότητας, βασισμένοι μόνο στις στατιστικές.
 Η γενικότερη, βέβαια,  αύξηση της εγκληματικότητας στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, μέχρι στιγμής έχει συσχετιστεί με τον δείκτη ανδρικής ανεργίας. Η οικονομική κρίση σαφώς και αυξάνει την ανεργία, τις κοινωνικές ανισότητες και η παρέκκλιση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα υποπροϊόν της οικονομικής ανισότητας. Η έλλειψη ευκαιριών για επιτυχία σε μια κοινωνία που προβάλει τον επιτυχημένο άνθρωπο, δημιουργεί μια ένταση στη συμπεριφορά του κοινωνικά δρώντος,  αφού «πιέζεται» να κατακτήσει την υλική επιτυχία με κάθε μέσο νόμιμο ή μη, αυτό που ονομάζουμε δομική ανομία. Βεβαίως, διαδραματίζει μεγάλο ρόλο και το πως μια πολιτεία διαμορφώνει τις αντεγκληματικές πολιτικές, τη μεταναστευτική πολιτική, τις δυνάμεις καταστολής, καθώς και τους μηχανισμούς κοινωνικοποίησης. Η έξαρση της εγκληματικότητας είναι αποτέλεσμα μιας σειράς παραγόντων  κοινωνικοπολιτικών και σαφώς οικονομικών που στην πατρίδα μας έχουν, δυστυχώς, αρνητικό πρόσημο.

Σκιαγραφήστε, αν γίνεται, με λίγα λογία το μέσο προφίλ του παραβατικού ανθρώπου.

Γενικώς, αποφεύγουμε τη δημιουργία προφίλ του παραβατικού, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ανακριβή και παρουσιάζουν μεθοδολογικά σφάλματα. Δεν θα ήθελα να σας κουράσω, όμως,  με επιστημολογικά ζητήματα του κλάδου μας. Βεβαίως, λαμβάνουμε υπόψιν μας τα στοιχεία κάθε έρευνας, αλλά τα αξιολογούμε και είμαστε προσεκτικοί σε γενικούς αφορισμούς. Ακόμα, όμως, και όταν τα χρησιμοποιούμε, το προφίλ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος, την κατηγορία εγκλήματος που ερευνούμε, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει μέσος παραβάτης. Επί παραδείγματι, συγκεκριμένο είδος εγκλημάτων (διαρρήξεις, αρπαγές τσαντών, μικροκλοπές και ληστείες σε τοπικά καταστήματα), όπως  είναι και λογικό, διαπράττονται  από άτομα που ανήκουν σε φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Αν μιλήσουμε για άλλου τύπου εγκληματικότητα, όπως ας πούμε «του λευκού κολάρου», τότε το προφίλ παρουσιάζει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά. Όσον αφορά στα εγκλήματα βίας που θεωρώ ότι σας ενδιαφέρουν περισσότερο,  τελούνται πιο συχνά από άνδρες, νεαρής ηλικίας, συχνά υπό την επήρεια οινοπνεύματος και όχι τόσο ναρκωτικών, με χαμηλή ως μεσαία σχολική εκπαίδευση και προερχόμενοι από  συγκεκριμένο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό, διότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε αυτό το  είδος παραβατικών συμπεριφορών άτομα που βρίσκονται κοινωνικά απομονωμένα και δρουν σε παρεκκλίνοντες υποπολιτισμούς ή υποπολιτισμούς βίας, όπως λέμε. Για παράδειγμα, σε συμμορίες, καθώς αναπτύσσουν διαφορετικά αξιολογικά κριτήρια, μια υποκουλτούρα που δεν μπορεί να αναλυθεί στα όρια μιας θεωρίας της ορθολογικής επιλογής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, από νέοι μαθαίνουν και ενθαρρύνονται σε αυτές τις συμπεριφορές, ενώ ανατροφοδοτεί τη δράση τους, ο χαρακτηρισμός από υψηλότερα κοινωνικά στρώματα πρωτογενώς και όταν αποδεχθούν την «ταμπέλα» του παρεκκλίνοντος δευτερογενώς. Είναι επίσης σημαντικό σε αυτό, η χωροταξική τους υπόσταση. Γνωρίζουμε, ότι η παραβατική συμπεριφορά είναι διαφορετική στα περίχωρα σε σχέση με τη βιομηχανική περιοχή μιας πόλης και τον κλειστό πυρήνα της.

Με βάση την εξειδικευμένη γνώση σας κα την εμπειρία σας, πως οι πολεμικές τέχνες μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση της εγκληματικότητας;

Θα σας απαντήσω, εξηγώντας σας το συλλογισμό μου επ’ αυτού του θέματος.
Ο χώρος της εγκληματικότητας περιλαμβάνει και τον λεγόμενο  «λαϊκό καυγά». Ο έντονος διαπληκτισμός που μπορεί να φτάσει στη χρήση βίας και συνηθίζεται στους άντρες. Φαίνεται πως τις περισσότερες φορές συνυπάρχουν αιτίες που για λόγους ανδρικής τιμής, ή αυτοεπιβεβαίωσης του ανδρισμού προκαλούν έναν τέτοιο βίαιο καυγά. Η έρευνα της Beatrix Campbell πάει λίγο παραπέρα και δείχνει, ότι η βίαιη συμπεριφορά των ανδρών είναι εν μέρει μια αντίδραση σε μια «κρίση ανδρισμού» που παρουσιάζεται στις σύγχρονες κοινωνίες, όπου ο παραδοσιακός ρόλος ενός άνδρα σε μια οικογένεια και στην κοινωνία, δοκιμάζεται και γίνεται λιγότερο εφικτός σε μια κοινωνία με μεγάλους δείκτες ανεργίας και γυναίκες περισσότερο ανεξάρτητες, που δεν βασίζονται πλέον στον άνδρα για την κοινωνική τους ανέλιξη. Αυτό, δημιουργεί εσωτερικές συγκρούσεις και ένταση στη συμπεριφορά των ανδρών που εκδηλώνεται και με βία. 
 Με βάση τα ανωτέρω θα συνεχίσω το συλλογισμό μου, με το να σας πω ότι πιστεύω, ακράδαντα ότι οι πολεμικές τέχνες δεν πρέπει να είναι μονοδιάστατες και οφείλουν να έχουν ένα κοινωνικά λειτουργικό ρόλο. Αν στόχος είναι μόνο η αυτοϋπεράσπιση, τότε βλέπουμε μόνο την μια όψη του νομίσματος, που είναι ημιτελής. Η άλλη όψη είναι η αυτοτελείωση. Αυτό περιλαμβάνει εκτός των άλλων την υγιή αυτοεικόνα, την αυτοπεποίθηση, την διορατικότητα στην πρόληψη.
 Η αυτοπεποίθηση, με βάση την εμπειρία μου, μπορεί να ωθήσει κάποιον στο να αποφύγει αποτελεσματικά τον καυγά και όχι να τον αναζητά. Όταν γνωρίζει κανείς τον εαυτό του, τους φόβους του και διαπλάθει την αυτοεικόνα υγιώς δεν έχει την ανάγκη να επιβεβαιώσει τίποτα. Οι πολεμικές τέχνες πρέπει να κάνουν κάποιον όχι μόνο δυνατό μαχητή αλλά και διορατικό. Να μπορεί να προλαμβάνει καταστάσεις.
Στον τομέα αυτοάμυνας των γυναικών χρησιμοποιούμε πολύ τους τρόπους πρόληψης. Περιλαμβάνει την λεκτική αντιμετώπιση, την παθητική αντιμετώπιση και τέλος τη φυσική αντιμετώπιση. Με βάση τις πανεπιστημιακές μου γνώσεις διδάσκω στους μαθητές μου, πώς να αναγνωρίζουν το επικίνδυνο περιβάλλον, τον ύποπτο για επίθεση, αλλά και την αποκλιμάκωση για την αποφυγή της βίας με λεκτικούς χειρισμούς και τη γλώσσα του σώματος. Οι έρευνες που έχουν γίνει στα θύματα, μας δείχνουν ότι δεν επιλέγονται τυχαία από τους θύτες και εμείς χρησιμοποιούμε αυτές τις πληροφορίες εποικοδομητικά στην τακτική πρόληψης.
 Ολοκληρώνοντας, το συλλογισμό μου, μιλώντας για πρόληψη, θα κάνω έναν παραλληλισμό. Η αντεγκληματική πολιτική αποσκοπεί στη μείωση της εγκληματικότητας μέσω της πρόληψης σε πολλές περιπτώσεις. Όταν μια πολεμική τέχνη δίνει έμφαση στον τομέα της πρόληψης, είναι σαν να διδάσκει στον μαθητή μια «ατομική αντεγκληματική πολιτική» αν θέλετε. Υπό αυτή την έννοια έμμεσα μπορεί να συνδράμει στη μείωση της εγκληματικότητας.

EBMAS WING TZUN. Τι ακριβώς είναι και σε τι διαφέρει από τα άλλα παρόμοια στυλ ;

Το Wing Tzun είναι ένα σύστημα ευρέως διαδεδομένο και είναι σύστημα πολεμικής τέχνης και όχι μαχητικού αθλήματος. Με άλλα λόγια, είναι καθαρά για την επιβίωση στο δρόμο. Πέρα του ότι έγινε γνωστό από τον Bruce Lee και πρόσφατα από τις ταινίες του Ip Man, του μεγάλου Κινέζου μαχητή και δασκάλου της τέχνης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι μια τέχνη που έχουν επιλέξει επίλεκτα σώματα ασφαλείας και στρατού ανά τον κόσμο, για να εκπαιδευτούν σε αυτό εξαιτίας της απλότητας και της αποτελεσματικότητας στον τομέα της αυτοάμυνας.
Το EBMAS είναι αρχικά από το Emin Boztepe Martial Arts System που είναι το όνομα του δασκάλου μου Dai sifu Emin Boztepe. Αν και είναι ιδιαίτερα γνωστός στο εξωτερικό και γενικότερα, θα ήθελα να αναφερθώ λίγο σε αυτόν.
Θεωρείται από πολλούς και κατά τη γνώμη μου είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο στην τέχνη του Wing Tzun. Έχει διδάξει σε πλήθος επίλεκτων σωμάτων στις ΗΠΑ και ανά τον κόσμο,  συμπεριλαμβανομένων της ομάδας rescue hostage του FBI και τις ειδικές δυνάμεις πεζοναυτών USA Marine Corps. Κατέχει έναν από τους υψηλότερους βαθμούς στην τέχνη παγκοσμίως και η εμπειρία του σε αληθινά περιστατικά επαλήθευσε τον όρο «ρεαλιστική μάχη εκτός DOJO».
Η διαφορά αυτού που κάνουμε με άλλα παρόμοια στυλ είναι αρκετά μεγάλη. Έγκειται στην πλήρως μαθηματική εξήγηση των όλων όσων εξασκούμε και θα έλεγα ότι είναι στη στρατηγική του περισσότερο επιθετικό σύστημα με μεγαλύτερη έμφαση στην κλειστή απόσταση μάχης. Επιπρόσθετα, περιλαμβάνει μάχη εδάφους που είναι αποκλειστικά Wing Tzun και όχι προσθήκες από άλλες παλαιστικές τέχνες. Όπως λέει ο sifu: « Όποιος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει όσα κάνει στην όρθια μάχη με τον ίδιο τρόπο στο έδαφος, τότε δεν έχει κατανοήσει πλήρως το Wing Tzun». Σε αυτόν τον τομέα που ονομάζουμε Counter Grappling, η εξέλιξη και η πρόοδος οφείλει πολλά στον sifu Boztepe, ο οποίος με τη γνώση του σε παλαιστικά συστήματα συμπλήρωσε στοιχεία και εκμοντέρνισε, αν μου επιτρέπεται ο όρος, την μάχη εδάφους του Wing Tzun, ώστε να ανταποκρίνεται στα νέα δεδομένα της εξέλιξης των παλαιστικών συστημάτων. Αυτό που πιστεύουμε στην EBMAS είναι ότι, η πρόοδος προέρχεται από τέσσερα στοιχεία: μάθηση, εξάσκηση, τελειοποίηση, λειτουργικότητα. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι με το να γίνεις μάστερ σε μια τεχνική είναι αρκετό. Ωστόσο, εμείς θεωρούμε, ότι αν δεν κάνεις την τεχνική λειτουργική μέσα σε πιεστικό sparring, είναι ανεπαρκής η αποτελεσματικότητα. Το sparring σε μας είναι πολύ σημαντικό, όσο και το να προπονούμαστε σκληρά και να μην περιμένουμε μια τεχνική να λειτουργήσει, χωρίς προπόνηση και ιδρώτα. Όλα αυτά είναι στοιχεία που κάνουν την ομοσπονδία τόσο επιτυχημένη και την εμπιστεύονται σε 40 χώρες 50.000 μέλη –μαθητές.

Βλέπουμε ότι εξειδικεύεστε στην μάχιμη οπλομαχία. Πως ακριβώς συνδυάζεται με το στυλ σας και σε τι βοήθα περαιτέρω την τέχνη σας;


Η μάχιμη οπλομαχία που περιλαμβάνει τη χρήση, αλλά και την αντιμετώπιση ενός οπλισμένου αντίπαλου με μαχαίρι ή κάποιο σκληρό αντικείμενο, όπως ραβδί, είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος αυτού που κάνω. Δεδομένου, ότι προσανατολίζομαι αποκλειστικά στο να διδάσκω επιβίωση στο δρόμο και όχι στο ρινγκ.
 Η φιλιπινέζικη τεχνοτροπία που διδάσκω και συγκεκριμένα το FCS International, με επικεφαλής τον δάσκαλό μου Μ. Κοσσυβάκη, είναι εξαιρετικά κοντά στον τρόπο σκέψης, στη στρατηγική, στη ροή, στον τρόπο που εκτελείται μια τεχνική με το Wing Tzun.Έχουν διαφορές. Αλλά πιστέψτε με,  μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά και είναι ένα εκπληκτικό και εκρηκτικό  μαχητικό κράμα. Η εκπαίδευση στα όπλα αυξάνει τα αντανακλαστικά της όρασης και της αφής που χρησιμοποιούμε και στο Wing Tzun, ενώ αναπτύσσει τις δεξιότητες ενός μαχητή στο μέγιστο. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι, το Wing Tzun κάνει κάποιον καλύτερο στο FCS International και το FCS International κάνει κάποιον καλύτερο στο Wing Tzun. Με βάση αυτή την προσωπική παρατήρηση, θεωρώ εξαιρετικά ωφέλιμη την ενασχόληση ταυτόχρονα και με τα δυο στυλ που καλύπτει πλήρως τον τομέα αυτοάμυνας που ένας αντίπαλος ενδέχεται να χρησιμοποιήσει εναντίον μας ένα οποιοδήποτε αντικείμενο, όπως ένα κλειδί ένα μπουκάλι ή ένα μαχαίρι. Ένα σενάριο, με το οποίο πρέπει να είμαστε εξοικειωμένοι όσοι διδάσκουμε αυτοάμυνα. Ο συνδυασμός είναι τόσο αρμονικός που στην πραγματικότητα ο μαθητής δεν επιλέγει ποιο στυλ από τα δυο θα χρησιμοποιήσει, αλλά αντιδρά κάθε φορά το ίδιο κάνοντας Wing Tzun και FCS International μαζί. Είναι δύσκολο να μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς συνδυάζονται ακριβώς από δω, αλλά οι μαθητές μου το γνωρίζουν από πρώτο χέρι. Ο συνδυασμός Wing Tzun και Escrima (ένας γενικός όρος για τις φιλιπινέζικες τέχνες) δεν είναι κάτι το καινούργιο. Πολλοί εξασκούν και τα δύο στυλ μαζί, όπως  και ο ίδιος ο δάσκαλος μου dai sifu Emin Boztepe (Latosa Escrima).

Έχει ανακοινωθεί σεμινάριο EBMAS WING TZUN με τον Dai sifu Emin Boztepe. Tι προσδοκίες έχετε από αυτό και τι απήχηση είχε το προηγούμενο;

Ο dai sifu Emin Boztepe επισκέπτεται τις σχολές της Ελλάδας ανελλιπώς 4 φορές το χρόνο τουλάχιστον και είμαστε πολύ ευτυχείς γι αυτό. Κάθε λεπτό δίπλα σε ένα δάσκαλο τέτοιου βεληνεκούς είναι ανεκτίμητης αξίας από άποψη γνώσης και κατανόησης, στοιχείο πολύ σημαντικό για την τέχνη που ασκούμε. Το προηγούμενο σεμινάριο ήταν το πρώτο που διοργανώσαμε στη Θεσσαλονίκη και παρόλο της μικρής διαφήμισης που έγινε, είχε μεγάλη απήχηση με συμμετοχές και από ασκούμενους άλλων συστημάτων και από περιοχές εκτός Θεσσαλονίκης. Στις φωτογραφίες μπορεί κανείς να δει την ικανοποίηση των μαθητών ζωγραφισμένη στο πρόσωπο τους. Σε αυτό το σεμινάριο που θα γίνει στις 10 Μαρτίου, οι προσδοκίες μας είναι ακόμα μεγαλύτερες, δεδομένου ότι γίνεται ολοένα και περισσότερο γνωστό στη Β. Ελλάδα ότι εκπροσωπούμε αυτό το σύστημα και δίνει σεμινάρια ο ζωντανός θρύλος του Wing Tzun. Πιστεύω, πως η διαφήμιση από στόμα σε στόμα είναι η καλύτερη, γιατί είναι διαφορετικό να μιλάμε εμείς για την ποιότητα που προσφέρουμε και διαφορετικό να μιλούν αυτοί που είχαν την ευκαιρία να τη βιώσουν. Οι προσδοκίες μας είναι κάθε φορά μεγαλύτερες και το όραμα μας είναι να προσφέρουμε την πολύτιμη αυτή γνώση στις πολεμικές τέχνες σε όλο και μεγαλύτερο κοινό. Έτσι, αισθανόμαστε ότι συμβάλλουμε και κοινωνικά, στο δικαίωμα της αυτοάμυνας που έχει κάθε πολίτης και κυρίως οι ευάλωτες ομάδες σε αυτόν τον τομέα, όπως οι γυναίκες και ο μέσος άνθρωπος που εργάζεται καθημερινά και η ρουτίνα της ζωής  δεν του επιτρέπει να βρει πολύ χρόνο, ώστε να πρέπει να παρακολουθεί 10 χρόνια μαθήματα ή να πρέπει να αποκτήσει τέλεια φυσική κατάσταση, για να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε μια δύσκολη στιγμή.


Ένα μήνυμα για όσους ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα.

Το μήνυμα που ήθελα να απευθύνω σε όλους είτε ανήκουν στο χώρο των πολεμικών τεχνών είτε στα μαχητικά αθλήματα, είναι πως όλοι είμαστε μια μεγάλη οικογένεια. Έχουμε τις διαφορές μας, διαφορετικό τρόπο προσέγγισης κάποιων πραγμάτων, διαφορετικούς στόχους και σκοπούς ίσως, αλλά η αφετηρία παραμένει ίδια: ο τρόπος του μάχεσθαι. Και η ποικιλία στον τρόπο, είναι για μένα κάτι όμορφο, μιας και εγώ προσωπικά έχω εξασκηθεί σε διάφορα στυλ μέσα σε αυτά τα χρόνια και κέρδισα πολλά από έκαστο. Η μάχη δεν πρέπει να συγκεκριμενοποιείται στη μάχη σώμα με σώμα. Είναι και η ίδια μια αρετή , όπως γράφει ο Καζαντζάκης, ιδιαίτερα όταν μάχεσαι για την ελευθερία και γενικότερα, όταν αποκτήσει κανείς μαχητικό πνεύμα στη ζωή του. Με λυπεί πολύ να βλέπω διαμάχες ανάμεσα σε στυλ και δασκάλους, υπεροπτικές δηλώσεις ή συκοφαντίες μεταξύ τους. Θεωρώ ότι ο καθένας πρέπει να δίνει τον καλύτερο εαυτό του σε αυτό που κάνει και να σέβεται τους μαθητές του και όλους τους ασκούμενους σε αυτό το χώρο. Για μας και την EBMAS, στόχος δεν είναι μόνο η υπεράσπιση του εαυτού μας σε μια ενδεχόμενη και αναίτια επίθεση κατά της σωματικής μας ακεραιότητας, αλλά και η αυτοπραγμάτωση. Να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος μέσα στις πολεμικές τέχνες, να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου και να φτάσεις στην αρετή. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για την κατάκτηση της αρετής. Προσωπικά πιστεύω, ότι ένας από αυτούς είναι το KUNG FU. Το Wing Tzun Kung Fu εξασκεί ταυτόχρονα με το σώμα και το μυαλό του ασκούμενου, του μαθαίνει να διαχειρίζεται την αναπνοή του και την εσωτερική του ενέργεια. Το να είναι δίκαιος κανείς, ταπεινός και θαρραλέος είναι αρετές σημαντικές και καθολικές και ξεκινούν από την καλύτερη γνώση του εαυτού μας και εκείνων περισσότερο των ασυνείδητων ενστίκτων και τον έλεγχο τους…που έρχεται κανείς σε επαφή μαζί τους, όταν μαθαίνει να μάχεται και αντιλαμβάνεται ότι τις περισσότερες φορές, ο μεγαλύτερος αντίπαλός μας στη ζωή, γίνεται άθελά μας ο ίδιος μας ο εαυτός…